“Anaa si Jesus uban kanato, ug Siya ang maghatag kanato og paglaum.
Si Marta miingon kang Jesus: “Ginoo, kung dinhi ka pa lamang, dili unta mamatay ang akong igsuon.”
Mga igsuon, kini nga mga pulong dili lang iya ni Marta.
Usahay, kini usab ang mga pulong nga naa sa atong kasingkasing.
Sa dihang kita nawad-an og minahal— ginikanan, kapikas, anak, o higala—makapangutana kita:
“Ginoo, hain man ka?”
“Nganong nahitabo ma kini?”
“Nganong wala man ka miabot dayon?”
Notice this — sa dihang nangutana si Marta, wala baya siya sawaya ni Jesus. Wala sab siya lektyori sa Ginoo. Hinuon, gitugotan Niya si Marta nga mapadayag ang iyang kasakit.
Mga igsuon, kon ikaw nagbangotan karon, kon adunay namatay nga imong hinigugma, o adunay usa ka minahal nga nalayo sa Ginoo—ayaw kahadlok sa pagdala sa imong kasakit ngadto kang Jesus.
Kay sa Ebanghelyo, makita nato ang usa ka nindot nga hulagway sa Diyos.
Mihilak si Hesus.
Nasayod Siya nga buhion Niya si Lazaro—apan mihilak gihapon Siya.
Ngano?
Kay ang tinuod nga gugma mobati og kasakit.
Kay ang Diyos dili layo—duol Siya kanato.
Kay si Jesus moambit sa atong kasubo.
Mga igsuon, ang inyong mga luha bililhon sa Diyos.
Ang inyong kasakit dili Niya balewalaon.
Ang inyong gitinguha buot Niya hatagan og katumanan.
Si Jesus miingon: “Ako mao ang Pagkabanhaw ug ang Kinabuhi.”
Mao kini ang atong paglaum.
Ang atong panamilit dili maoy katapusan.
Diha kang Kristo, adunay kinabuhi nga walay katapusan.
Muabot ang panahon nga kita magkita pag-usab.
Adunay walay kinutobang panag-uban.
Ug sa mga “nawala” sa espiritu—anak, igsuon, o higala nga nalayo sa Ginoo—ayaw gyod mo kawala og paglaum.
Ang susamang Diyos nga mitawag kang Lazaro gikan sa lubnganan, motawag usab kanila og balik sa kinabuhi.
Walay kasingkasing nga malayo kaayo, nga di na maabut sa Ginoo.
Walay kalag nga dili na makabig sa Diosnong kaayo.
Mga igsuon ko, isip inyong Amahan ug Obispo, ako buot modasig kaninyo:
Okay ra nga magbangotan—pero ayaw mo pawala og paglaum.
Okay ra gyud nga maguol ug mohilak—apan ayaw mo kaluya sa imong pagtuo.
Okay ra nga mingawon—apan isalig ninyo ang inyong minahal ngadto sa Dios.
Kay si Hesus anaa uban kanato sa matag “lubnganan”— sa kamatayon, sa naputol nga relasyon, sa nawala nga pagtuo— ug sama sa iyang gibuhat ni Lazaru, Siya usab motawag sa mga tawo nga nakasinati og kamatayon: “Gawas!” “Come out”.
Ug sa takna nga gitagana sa Dios, madungog unya nato pag-usab ang Iyang pagsangpit.
Ug magkatigom kitang tanan og balik—sa kinabuhi nga walay katapusan.
Amen.”