“Niining panahon sa kalisdanan, magdasig ako kaninyo isip inyong Arsobispo ug amahan sa kalag.
Mapa-ubsanon akong mohangyo nga maghiusa kita sa pag-atubang sa mga pagsulay. Atong himoon ang matag parokya nga dapit diin walay magutman, walay mobati nga mag-inusara, ug walay mawad-ag paglaum.
Kung gihatag ni Hesus ang Iyang Lawas alang kanato, makaako ba diay kita nga dili magpaambit sa mga grasya nga atong nadawat gikan sa Diyos ngadto sa uban?
Dasigon nako ang tanang parokya, pinaagi sa ilang Parish Caritas o Commission on Service, nga maghimo og mga kongkretong lakang.
Pananglitan:
- Mag-organisa og regular nga feeding program alang sa mga gigutom, ilabi na sa mga bata, tigulang, ug mga maluyahon.
- Magtukod og community pantry sa parokya.
- Mag-awhag sa mga parokyano nga mopaambit bisan usa ka kilo nga bugas o usa ka tinapay para sa mga way kahimoan.
Minahal kong katawhan, dili nato itugot nga adunay tawong gutom nga dili matagad ug matabangan sa Kristohanong katilingban.
Ug atong ipaambit dili lamang ang pagkaon—kundi ang kalooy ug gugma sa Dios nga makita sa buhat.
Daghan karon dili lang kabus sa materyal nga butang, kundili kabus usab sa emosyonal nga panginahanglan. Nag-inusara. Nalimtan. Nabug-atan. Ato silang susihon, duawon, ug paminawon.
Atong palig-onon ang atong Basic Ecclesial Communities. Ug mag-andam kitag mga dapit diin ang mga masulob-on makasulti ug mapaminaw. Kay usahay, ang pinakadako nga buhat sa kalooy mao ang paghatag og panahon sa pagtagad.
Bisan didto na sa Krus, wala mawad-ig paglaum si Hesus.
Iyang gitugyan ang tanan sa Amahan.
Karon, daghan ang gikapoy. Ang uban hapit na mawad-ig paglaum.
Anaa kanato karon, isip Lawas ni Kristo, ang kaakohan sa paghatag og paglaum sa usag-usa — pinaagi sa pag-ampo, pinaagi sa pagdasig, pinaagi sa mga buhat sa kaluoy.
Ang paglaum dili nato angay tipigan—kundi atong ipaambit.
Basin bayag moingon kita: “Gamay ra man akong mahimo.”
Apan hinumdomi: Sa mga mata sa Dios, walay gamay nga buhat sa gugma.
Usa ka pagkaon…
Usa ka pagduaw…
Usa ka maayong pulong…
Usa ka pag-ampo…
Kini maoy mga paagi sa pagpas-an nato sa Krus uban kang Kristo.
Minahal kong katawhan sa Dios, kini ang panahon sa kalisud—apan puno sa grasya. Ngano? Tungod kay gihatagan kitag kahigayonan nga mahimong angayan tawgon nga Simbahan ni Kristo.
Kung ang pagtuo atong masabtan sa paagi nga lawom, kung ang pagtuo atong masaulog nga madasigon, ug kung ang pagtuo atong mapuy-an nga makanunayon, mahimo gayud kita nga usa ka Simbahan nga puno sa kinabuhi.
Sa pagsugod ning Semana Santa, dili kita mag-inusara.
Molakaw kita nga mag-uban.
Magtinabangay kita.
Maghigugmaay kita sumala sa sugo Hesus.
Hinaut nga ang matag parokya mahimong panimalay.
Ang matag pamilya mahimong lugar sa pag-ampo.
Ug ang matag kasingkasing mahimong tinubdan sa kalooy.
Aron dinhi sa atong Artsidiyosesis, maka-ingon gayud kita:
Walay napasagdan.
Walay nagutman.
Walay nawad-ag paglaum.”