Mga Pagbasa

Unang Pagbasa: Joel 4: 12-21
Salmo: Sal 97: 1-2, 5-6, 11-12
Alleluia: Lc 11: 28
Ebanghelyo: Lc 11: 27-28

Maymay sa Magbalantay

“Kining pagdayeg, tawhanon kaayo. Atong dawaton nga malipay gyod ta kon dayegon ta. But mga igsuon, we need to be careful. Praises are good but it can also be dangerous and problematic.

Kining dayegon ta, kon di ta magbantay, mosaka ni sa atong ulo. Mahambugiro ta. Be careful. Sa mga pagdayeg nga atong madawat sa mga tawo, unta we remain humble and grounded.

Og dayegon ta, pasalamat ta. Pero atong ipasa sa Ginoo. Ang Ginoo man ang naghimo nato, naing-ani ta tungod sa Diyos. Nakadawat ta og ingun ani nga grasya tungod niya. So adto gyod sa Ginoo. We remind ourselves always that everything belongs to God. Siya ang angay natong dayegon.

Magbantay ta kay lisod ni maanad ta og pagdayeg. Kon di ta magbantay, di nata molihok, di nata mobuhat og maayo kon way tawo nga magtan-aw nato ug kon di ta dayegon. That becomes problematic.

Unya di baya kanunay naay modayeg nato. Gani, daghang higayon, sawayon pa ta. Kon kana ang mahitabo, di naka molihok? Not good.

Lihok gihapon ta bisan og dili nata dayegon, bisan og sawayon pa ta.

Si Maria nagtudlo kanato. Wa gyod siya moingon og “Oo bulahan ko kaayo. Unsaon ta man ako may giswertehan ani, ako may gitagaan ani nga papel.” Ang Ginoo iyang gidayeg.

Si Jesus nagpahinumdum nato, yes, ang title, honor importante pero dili na mao ang labing importante. Ang tinuod nga pagkabulahan makita sa tawo nga naminaw sa Ginoo ug nagpuyo niini sa pulong sa Diyos matag adlaw sa iyang kinabuhi.”