“Kasagaran, kon maghisgot tag mga santos, atong mahunahunaan ang ilang mga hulagway—adunay halo, nagbarog nga maampoon, ug nagtan-aw sa langit. Apan ang mga santos wala man magkinabuhi aron lang himuong estatwa!
Ordinaryo silang mga tawo. Nakigbisog sila sa mga kalisdanan. Napakyas usab sila. Natomba ug nibarog pagbalik. Ug sa hinay-hinay, gitugotan nila ang Diyos nga mag-usab sa ilang kinabuhi.
Ang mga santos, mga igsuon, dili perpekto. Apan naningkamot sila nga ang ilang buhat motakdo sa ilang pagtoo ug gipangtudlo.
Busa karong adlawa, di lang unta ta kutob sa pagdayeg sa mga santos. Sundogon nato sila. Atong puy-an ang atong pagtoo. Di lang ta igo moingon nga Kristiyano ta. Ipakita nato kini sa atong kinabuhi.
Nindot ang pagdagkot og kandila atubangan sa hulagway sa usa ka santos. Apan mas nindot ang pagkinabuhi sama sa usa ka santos.”
Mga hinigugma kong igsuon, ang Adlaw sa Tanang mga Santos dili lamang pista sa mga santos nga atoa na sa langit.
Kini usab ang pagdapit sa Diyos kanatong mga santos nga “under construction” pa—ug apil niini ikaw ug ako.
Nagkinahanglan ang Diyos og mga santos sa atong mga pamilya. Mga santos sa mga eskwelahan ug opisina. Mga santos sa negosyo ug gobyerno. Mga santos sa social media. Mga santos sa atong mga parokya.
Ang Cebu wa lamang nagkinahanglan og daghang malampusong mga tawo.
Ang atong nasud wa lamang nagkinahanglan og daghang gamhanang mga tawo.
Nagkinahanglan kita og balaang mga tawo.
Mga tawo nga nagbuhat sa ilang gitudlo.
Mga tawo nga nagbuhat og maayo bisan walay nagtan-aw.
Mga tawo nga nahimong dako pinaagi sa pag-alagad.
Karong adlawa, magdagkot kita og mga kandila alang niadtong nag-una kanato.
Apan tingali adunay mas labaw pa nga gihangyo ang Diyos kanato: Ayaw lang pagdagkot og kandila. Mahimo unta kamo nga kahayag.
Kay ang labing maayong paagi sa pagsaulog sa Adlaw sa Tanang mga Santos dili lamang ang paghinumdom sa mga santos.
Kondili ang paghukom karong adlawa nga, pinaagi sa grasya sa Diyos, kita usab mahimong santos.”