OG MAGSIGE LANG TAG SABA, DI GYUD TA MAGSINABTANAY | “Karong Domingoha atong gisaulog ang pag-abot sa Espiritu Santo, ang adlaw nga natawhan sa Simbahan. Apan sa wala pa kini nahimong adlaw sa kaisog ug misyon, ang Pentecostes nagsugod baya sa kahadlok.

Sa Ebanghelyo, nagtapok ang mga tinun-an sulod sa usa ka lawak nga sirado ang mga pultahan.

Ngano man?

Kay nahadlok sila.

Nahadlok sa kapakyasan.

Nahadlok sa umaabut.

Nahadlok kay human sa kamatayon ni Jesus, wala na sila mahibalo unsa ang sunod nilang buhaton.

Apan, unsa may gibuhat ni Jesus.

Wala Siya moingon: “Ngano man nga nahadlok mo?” Wala.

Hinuon misulod Siya sa ilang kahadlok. Ug ang una Niyang gisulti: “Ang kalinaw anaa kaninyo.”

Unya gihuypan Niya sila ug giingnan: “Dawata ninyo ang Espiritu Santo.”

Mga igsoon, ang Espiritu Santo dili lang baya alang sa mga obispo, kaparian, ug relihiyoso.

Ang Espiritu Santo gihatag sa tanan, bisan sa pinaka-ordinaryo nato, nga andam moingon: “Ginoo, gamita ako.”

Sa unang pagbasa, human madawat ang Espiritu Santo, ang mga tawo gikan sa nagkadaiyang nasod nakadungog sa mga apostoles nga nagsulti sa ilang kaugalingong pinulongan.

Ang Pentecostes dili lang milagro sa pagsulti. Milagro kini sa pagsinabtanay.

Ang nagkalain-laing mga tawo nahimong usa.

Ug tingali mao kini ang dakong panginahanglan sa kalibutan karon, ilabina dinhi sa atong nasud.

Daghan tag paagi sa komunikasyon, apan kulang sa pagsinabtanay.

Daghan tag friends sa social media, apan gamay lang ang tinuod nga higala.

Daghan ang dunay opinyon apan gamay lang ang maminaw.

Ang Espiritu Santo nagtudlo nato dili lang unsaon pagsulti—kundili unsaon pagpaminaw. Ang pagpaminaw, uban ang pag respeto, maoy paagi sa Espirito sa Dios, nga magdala og kalinaw ug kahiusahan.

Kung sundon nato ang lihok sa yawa ug magsigi lang tag saba, di gyud ta magsinabtanay. Mao ni ang nahitabo sa daghan karon.

Apan kung sundon nato ang lihok sa Espiritu Santo pinaagi sa pagpaminaway, magkahiusa ta ug mangalipay.

Sa ikaduhang pagbasa, gipahinumdoman kita ni San Pablo nga lahi-lahi ang atong mga gasa apan usa ra kita ka lawas.

Dili tanan gitawag sa pagwali.

Dili tanan gitawag sa pagpangulo.

Apan ang matag usa adunay gasa.

Naay magdalag kasulbaran pinaagi sa iyang maayong batasan.

Naay mosangyaw pinaagi sa serbisyo.

Naay mowali nga walay mikropono—pinaagi lang sa pagpailub, pagkamatinud-anon, ug paghigugma.

Usa ka higayon, nangutana ko sa usa ka inahan:

“Unsa may imong apostolado sa parokya?”

Mitubag siya ug nagpahiyom: “Bishop, dili ko kahibalo mokanta, dili ko kahibalo motudlo, dili ko kahibalo mo-organized og mga tawo, apan kada adlaw nag-ampo ko para sa akong mga anak ug naningkamot ko nga mapadako sila nga matarong.”

Ug ako siya giingnan: “Well, bililhon gihapon kana nga apostolado sa Simbahan- ang pag-atiman og mga anak ug ang pagdala kanila ngadto paduol sa Dios. Buhat usab kana sa Espiritu Santo.

Ang Pentecostes nagpahinumdom nato nga ang pagka-Kristiyano dili lang paningkamot nga mahimong mas maayo.

Kini mao ang pagtugot nga ang Espiritu sa Dios maoy molihok pinaagi kanato.

Busa karong adlawa, mag-ampo ta sa Espiritu Santo pinaagi sa pag-ingon:

“Espiritu Santo, dali. Bag-oha ang akong kasingkasing. Gamita ang akong kinabuhi, aron nga makaalagad ako sa Dios.”